Skrable

Skrabel to wyraz, który powstaje z wszystkich siedmiu liter, którymi w danym momencie dysponuje gracz. Oczywiście może być dłuższy niż 7 liter - np. jeśli do leżącego wyrazu PO dołożymy ciąg GRANIEM, powstanie 9-literowy skrabel POGRANIEM. Skrabel inaczej bywa nazywany siódemką (zwłaszcza jeśli jest 7-literowy) albo premią (bo za jego ułożenie otrzymujemy dodatkowe 50 punktów premii). I właśnie ta 50-punktowa premia sprawia, że warto układać skrable i że większość skrablistów usilnie dąży do kładzenia jak największej liczby siódemek. Poniżej porady, jak kombinować, aby układać skrable, zwłaszcza te niezbyt skomplikowane.

Wstęp

Najprostszym i chyba najczęściej stosowanym sposobem układania skrabli jest izolowanie odpowiednich ciągów liter, które mogłyby być końcówkami, a rzadziej początkowymi częściami wyrazów. Spójrzmy na poniższy zestaw liter:

Białe pole.Białe pole.Białe pole.Białe pole.Białe pole.Białe pole.Białe pole.

Na pierwszy rzut niewprawnego oka skład ten nie jest oszałamiający. Aby ułożyć z niego siódemkę wystarczy jednak wyizolować bardzo skrablowy ciąg NIE i ułożyć go na początku bądź na końcu całego zestawu liter. Następnie należy przekładać pozostałe literki tak długo, aż znajdziemy skrabla (oczywiście nie zawsze można go wymyślić). Kiedy NIE ustawimy na końcu zestawu i chwilkę poprzestawiamy pozostałe litery, to wkrótce prawdopodobnie zobaczymy już takiego oto skrabla:

Białe pole.Białe pole.Białe pole.Białe pole.Białe pole.Białe pole.Białe pole.

Ciąg NIE można też ustawić na początku. Wtedy to osoba wiedząca, że nie- z przymiotnikami piszemy łącznie, będzie mogła odnaleźć taką siódemkę:

Białe pole.Białe pole.Białe pole.Białe pole.Białe pole.Białe pole.Białe pole.

Po jakimś czasie (wieeelu rozegranych grach) dobrzy gracze widzą łatwego skrabla zaraz po wylosowaniu zestawu liter. Układanie siódemek można ćwiczyć w odpowiednich grach czy programach, w których naszym zadaniem jest ułożenie skrabla z danego zestawu liter.

Poniżej znajdują się ciągi liter najczęściej używane przy wymyślaniu prostych skrabli.

Białe pole.Białe pole.Białe pole.

NIE może zostać ułożone na końcu wyrazu. Wtedy też będzie m.in. końcówką rzeczowników pochodzących od czasownika, np. ŁAMANIE, DAWANIE, LUBIENIE. Warto pamiętać, że na końcu takich wyrazów może też pojawić się M (np. GRANIEM, STANIEM, POJENIEM). NIE może też przeistoczyć się w NIA (ŁAMANIA, DAWANIA, LUBIENIA) bądź w NIU (ŁAMANIU, DAWANIU, LUBIENIU).

Cząstka NIE występuje też w końcówkach przysłówków, np. BOCZNIE, PŁYNNIE, ZUPEŁNIE. Jeśli mamy dodatkowo literę J, to możemy w przypadku niektórych przysłówków ułożyć ich stopień wyższy, np. ŁADNIEJ, PILNIEJ, SMUTNIEJ.

Ciąg NIE jest też często ustawiany na początku wyrazu. Wtedy to można ułożyć przymiotnik z NIE, np. NIEDUŻA, NIEMIŁE, NIENOWYM. Podobnie można ułożyć zaprzeczony imiesłów czynny (np. NIEIDĄCY, NIETRĄCE) albo bierny (NIEDANY, NIEMYTĄ, NIEZBITE). NIE można także połączyć z rzeczownikiem pochodzącym od czasownika, np. NIEMYCIE, NIEDANIE.

Białe pole.Białe pole.Białe pole.

AMI to końcówka występująca w odmianie niemal wszystkich odmiennych rzeczowników. Służy więc przy tworzeniu skrabli zarówno rodzaju męskiego (SKOKAMI, KLEJAMI, GARNKAMI), żeńskiego (PRACAMI, BUZIAMI, SPŁATAMI), jak też nijakiego (MORZAMI, KÓŁKAMI, PRANIAMI).

Białe pole.Białe pole.Białe pole.

Równie produktywna jest końcówka ACH. Ona także występuje w wyrazach rodzaju męskiego (SKOKACH, KLEJACH, GARNKACH), żeńskiego (PRACACH, BUZIACH, SPŁATACH) oraz nijakiego (MORZACH, KÓŁKACH, PRANIACH).

Białe pole.Białe pole.

OM to już ostatnia końcówka, która występuje w odmianie prawie wszystkich odmiennych rzeczowników. Znajduje więc zastosowanie w wyrazach rodzaju męskiego (PIRATOM, STOŁKOM, MISTRZOM), żeńskiego (ŻYRAFOM, ANTENOM, KOPERTOM), jak i nijakiego (OBICIOM, SIANKOM, OGNISKOM).

Białe pole.Białe pole.

EM jest końcówkę występującą nieco rzadziej od OM, bo nie tworzy odmian w przypadku rzeczowników rodzaju żeńskiego. Występuje jednak w rodzaju męskim (PAJACEM, PARKIEM, ANANASEM), a także nijakim (SZYCIEM, PŁÓTNEM, ZŁOTKIEM).

Białe pole.Białe pole.Białe pole. i Białe
                pole.Białe
                pole.Białe
                pole.

Końcówki ANY i ONY występują w imiesłowach przymiotnikowych biernych, czyli w odmianach wielu czasowników. Możemy więc tworzyć skrable takie jak ZAGRANY, SZUKANY, NAPISANY, TRAFIANY, czy też ZWALONY, RANIONY, OMAMIONY, PROSZONY. Możemy na końcu tych imiesłowów ułożyć literę M, np. PYTANYM, WALONYM, ZASTANYM, NOSZONYM. Oczywiście końcówki ANY i ONY mogą się zmienić w nieco inne, np. ZAGRANA, SZUKANI, ZWALONĄ, RANIONE, OMAMIONO (to oczywiście nie jest już imiesłów, a forma bezosobowa czasownika).

Białe pole.Białe pole.Białe pole.

OWY to oczywiście końcówka przymiotników, np. KLASOWY, OPISOWY, BANANOWY. Kiedy mamy literę M, możemy ją wykorzystać, dodając ją na końcu wyrazu, np. POTOWYM, MINOWYM, KOŃCOWYM. Oczywiście końcówka OWY może przybierać różną postać, np. MARKOWE, PLANOWĄ, WRZOSOWE, RZECZOWI, KRAŃCOWO (to oczywiście nie jest już przymiotnik, a przysłówek).

Białe pole.Białe pole.Białe pole.

OWI to wariant końcówki OWY opisanej wyżej, a więc występuje w odmianie przymiotników zakończonych na -owy, np. KLASOWI, STALOWI, RZECZOWI. OWI to także jedna z końcówek występujących w przypadku większości odmiennych rzeczowników rodzaju męskiego, np. DRUTOWI, KURKOWI, PIRATOWI.

Białe pole.Białe pole.

to oczywiście końcówka występująca w odmianie czasowników, np. NAPIS, PODPAL. Może ona naturalnie przybierać inną postać, np. SKAKO, OPINY, POŁYKA. Jeśli mamy M albo Ś, to możemy ich użyć dodatkowo, np. SPREM, ZAGRAŚ. Literę Ł można też naturalnie wykorzystać w innych końcówkach czasowników, np. (SPALY, OSOLEM), (POZBA, ROZTEŚ), ĄŁ (BRYKNĄŁ, CHLUSNĄŁ), ĘŁ (SYPNĘŁA, MACHNĘŁO).

Białe pole.Białe pole.

LI najczęściej łączy się z literą A, dzięki czemu powstaje ciąg ALI. Występuje on przede wszystkim jako końcówka czasowników, np. ZAGRALI, SPISALI, SKRACALI. Jednak pojawia się też w odmianie niektórych rzeczowników, głównie rodzaju męskiego, np. BRUTALI, KANIBALI, SKANDALI. Ciąg LI może też występować w nieco innych końcówkach czasowników, np. ILI (ZMÓWILI, KREŚLILI), YLI (POZBYLI, PRZEŻYLI), ĘLI (WALNĘLI, PRZYJĘLI).

Białe pole.Białe pole.

MY to kolejne końcówki występujące w odmianie czasowników, zwykle w końcówce AMY (PODDAMY, WYBIJAMY), ale także IMY (OPALIMY, KRZEWIMY), EMY (SZYJEMY, BĘDZIEMY) i YMY (ZŁOŻYMY, ZBURZYMY).

Białe pole.Białe pole.Białe pole.

CIE występuje przede wszystkim w odmianie czasowników, np. WALICIE, SPIJCIE, SKUPICIE, POŻYJCIE. Ciąg CIE może też wystąpić w rzeczownikach pochodzących od niektórych czasowników, np. STARCIE, POPICIE, NASZYCIE. Jeśli mamy M, to rzeczowniki te mogą być wtedy przedłużone, np. OPICIEM, ZBYCIEM, OTARCIEM. Końcówka CIE występuje też w odmianie niektórych rzeczowników, zwłaszcza rodzaju męskiego (BERECIE, ATLECIE, PRAŁACIE) i żeńskiego (PALECIE, SPŁACIE, ANKIECIE), a rzadziej nijakiego (KOPYCIE, CHOMĄCIE).

Białe pole.Białe pole.Białe pole.

EGO to końcówka występująca w odmianie przymiotników, np. ŁADNEGO, MOKREGO, NIEZŁEGO, a także niektórych zaimków, np. TWOJEGO, KTÓREGO.

Białe pole.Białe pole.Białe pole.

EMU to również końcówka występująca w przypadku odmiany przymiotników, np. PILNEMU, WAŻNEMU, MĘSKIEMU, jak i niektórych zaimków, np. NASZEMU, JAKIEMU.

Białe pole.Białe pole.

Ciąg SZ jest często wykorzystywany w końcówce ASZ, która występuje w czasownikach, np. KOCHASZ, SPADASZ, POPYTASZ. SZ występuje też w końcówkach ISZ (ZMÓWISZ, ZAPALISZ), ESZ (ZBIJESZ, KŁAMIESZ) i YSZ (SUSZYSZ, PATRZYSZ). Oczywiście SZ (podobnie jak RZ, CZ i DZ) może występować też na początku (SZKAPIE, SZPALTOM) bądź wewnątrz wyrazu (GRUSZKĄ, POSZWAMI).

Białe pole.Białe pole.Białe pole.

ROZ to początkowa część wyrazów, zwłaszcza czasowników, np. ROZWALA, ROZBIJE, ROZWOZIŁ. Co za tym idzie występuje także w przypadku imiesłowów, np. ROZBITY, ROZLANE, ROZDANYM. Ciąg ten można też znaleźć na początku niektórych rzeczowników, np. ROZMIAR, ROZBOJE, ROZMOWIE.

Białe pole.Białe pole.

BY to końcówka trybu przypuszczającego, a więc występuje w odmianie czasowników. Aby ją wykorzystać, niezbędne zwykle jest posiadanie litery Ł, choć może to być też ciąg LI. Wtedy to można ułożyć np. UGRAŁBY, UDAŁOBY, STAŁABY, UPASŁYBY, NADALIBY. Czasem, jeśli mamy literę M lub Ś, możemy położyć dłuższy wyraz, np UDAŁBYM, GRAŁBYŚ, ZBIŁABYM. Warto tu wspomnieć, że cząstkę BY piszemy oddzielnie z bezosobowymi formami czasownika, np. GRANO BY, WYBITO BY.

Inne ciągi liter

Oprócz wymienionych wyżej jest jeszcze sporo innych połączeń literowych, które często wykorzystują skrabliści. Czasem mają oni swoje ulubione (ja np. lubię ROZ), które wykorzystują częściej. Oto krótkie przedstawienie innych ciągów liter:

  • PRZE- (PRZEBIJ, PRZERWĄ, PRZESZŁE);
  • PRZY- (PRZYLEJ, PRZYJŚĆ, PRZYSZŁE)
  • DO- (DOBIJAĆ, DOGRAŁA, DOBYTKU);
  • OD- (ODDANIU, ODPOWIE, ODERWANĄ);
  • NAD- (NADROBI, NADERWAŁ, NADANIE);
  • BEZ- (BEZNOGI, BEZBOŻNĄ, BEZSENNE);
  • POD- (PODBIJA, PODERWIE, PODDANĄ);
  • -NIA (BEGONIA, TYRANIO, KOMPANIĄ);
  • -CE (KOMÓRCE, PILOTCE, NASZYWCE);
  • -CJA, -SJA, -ZJA (POLICJA, AKCESJI, DECYZJE);
  • -CKI, -DZKI, -SKI (POLICKI, ŻMUDZKA, POLSKIE);
  • -OWIEC (ROPOWIEC, MASOWCA, PAROWCE);
  • -ÓWKA (PARÓWKA, MAKÓWKĘ, STOŁÓWKI);
  • -ALNY (RATALNY, FATALNE, MORALNYM);
  • -ARZ (GRABARZ, PISARZU, STOLARZY);
  • -ARKA (KOPARKA, CIARKOM, KOSIARKĄ);
  • -ING (SMOKING, WIKINGU, PARKINGI);
  • -IZM, -YZM (NAZIZMU, AUTYZMIE, EGOIZMEM).




↑↑↑ Skrable © 2010-2017: Koalar Valid HTML 4.01 Strict