Skrable

Kilka słów o tym, w jaki sposób kombinować, aby układać skrable, zwłaszcza te niezbyt skomplikowane.

Układanie skrabli

Aby nie mieć problemów z układaniem nieskomplikowanych skrabli, należy umiejętnie przestawiać litery na stojaku (czy to w myślach, czy manualnie), tworząc lubiące się zbitki liter - przede wszystkim końcówki i początki wyrazów. Spójrzmy na poniższy układ - na pierwszy rzut oka można nie zauważyć prostej siódemki (zwłaszcza jeśli się jest początkującym graczem):

ARBIMKA.

Tymczasem wystarczy wyizolować niezwykle przydatny przy tworzeniu skrabli zestaw liter AMI i ułożyć go na końcu:

ARBKAMI.

Teraz wystarczy odpowiednio przemieszać cztery pierwsze litery i już mamy aż cztery wyrazy dające premię 50 punktów:

BARKAMI.
BRAKAMI.
KARBAMI.
KRABAMI.

W grze online można przestawiać litery na stojaku do woli. W grze na żywo bywa z tym różnie - niektórzy gracze w każdym ruchu przestawiają, kombinują, inni jedynie w myślach, niektórzy od czasu do czasu - gdy mają dobry zestaw liter - wtedy jednak (jeśli przestawiają płytki na czasie przeciwnika) zdradzają się i mogą zostać zablokowani. Równie dobrze mogą jednak przecież blefować i nawet przed wymianą 7 liter udawać, że mają ciekawy zestaw, po czym wymienić je, gdy my położymy tani wyraz, aby zablokować przeciwnika. Skupmy się jednak na grze w Internecie ;) - tutaj należy kombinować (zwłaszcza będąc początkującym), przestawiać literki, gdyż często nawet przypadkiem można zauważyć skrabla. Przydatnym ćwiczeniem, które pozwala rozwinąć umiejętność szybkiego anagramowania jest zabawa w 7 liter. Aby szybko tworzyć siódemki, należy nauczyć się, jakie litery się lubią i tworzyć odpowiednie końcówki, czy też początkowe człony wyrazów. Poniżej przedstawienie często wykorzystywanych połączeń literowych.

ami.

AMI występuje na końcu wyrazów, a konkretnie - rzeczowników w narzędniku liczby mnogiej. Może być: końcówką rzeczowników rodzaju męskiego (tymi KNOTAMI, BRUDAMI, WYRAZAMI), żeńskiego (tymi MATKAMI, KROWAMI, SAŁATAMI), a także nijakiego (tymi MORZAMI, SŁOWAMI, BAJORAMI).

ach.

Końcówka ta występuje w rzeczownikach w miejscowniku liczby mnogiej. Dotyczy to zarówno rzeczowników rodzaju męskiego (tych TROPACH, MURKACH, SETERACH), żeńskiego (tych BABKACH, TRAWACH, HOŁOTACH), jak i nijakiego (tych GODŁACH, DOBRACH, LANIACH).

om.

OM to końcówka celownika liczby mnogiej rzeczowników rodzaju męskiego (tym BARAKOM, SYROPKOM), żeńskiego (tym SAŁATOM, POLICJOM), a także nijakiego (tym SŁOŃCOM, POLETKOM).

em.

EM występuje jako końcówka narzędnika rzeczowników rodzaju męskiego (z tym PAJACEM, GRAJKIEM) bądź nijakiego (z tym KOLANEM, BIURKIEM).

ce.

CE to końcówka celownika rzeczowników rodzaju żeńskiego, które w mianowniku kończą się na -KA (ta RABATKA - tej RABATCE, KOMÓRCE, NASZYWCE).

ami.

Ta cząstka występuje przede wszystkim w odmianie czasowników, mianowicie w 2 osobie liczby mnogiej trybu orzekającego (PYKACIE, PALICIE, PODDACIE, WYGRACIE), lub rozkazującego (UDAJCIE, SPALCIE, UJEDŹCIE, PICHĆCIE). W tym drugim przypadku CIE można przedłużyć literą Ż (WALCIEŻ, MYJCIEŻ, ZDAJCIEŻ). Nierzadko cząstka ta tworzy też rzeczowniki odczasownikowe (ZDARCIE, ZAPARCIE), które można przedłużyć przez M (OPICIEM, UMARCIEM). CIE występuje też w odmianie rzeczowników, konkretnie w miejscowniku rzeczowników rodzaju męskiego zakończonych na -T lub -TA (o tym BERECIE, ATLECIE, PRAŁACIE), rzeczowników rodzaju żeńskiego zakończonych na -TA (o tej PALECIE, ANKIECIE) oraz rzeczowników rodzaju nijakiego zakończonych na -TO (o tym KOPYCIE, SZAPICIE).

ami.

Jednym z najlepszych ciągów liter jest NIE. Może on występować na końcu wyrazu, przede wszystkim w rzeczownikach odczasownikowych (np. PIKANIE, GRZANIE, SZUKANIE), ale także w przysłówkach (BOCZNIE, ORALNIE, SZALENIE). W przypadku rzeczowników końcówkę tą można przedłużyć literą M (GRANIEM, TKANIEM, ŁUPANIEM), a w przypadku przysłówków - literą J (FAJNIEJ, MODNIEJ, MARNIEJ), co również może przynieść nam skrabla. W tych przypadkach NIE znajduje się w środku wyrazów. Jeśli chodzi o rzeczowniki odczasownikowe, to NIE może się także przemienić w NIA (UGRANIA, ZADANIA), NIU (KOSZENIU, DUSZENIU), ale także NIOM (UDANIOM), NIAMI (DBANIAMI) oraz NIACH (GRANIACH), lecz o tych końcówkach (OM, AMI i ACH) można przeczytać w innych miejscach. Chyba jeszcze częściej można użyć NIE na początku wyrazu, a to dzięki przymiotnikom (NIEDUŻY(M), NIEMIŁE(J), NIEFAJNĄ), imiesłowom przymiotnikowym czynnym (NIEIDĄCY(M), NIEŻNĄCE(J)), imiesłowom przymiotnikowym biernym (NIEDANY(M), NIEBITE(J)) i znów rzeczownikom odczasownikowym (NIEBRAŃ, NIEDANIE(M)).

ami.

OWI znajduje się najczęściej na końcu wyrazów, przede wszystkim rzeczowników rodzaju męskiego w celowniku (temu BRAKOWI, KANTOWI, PAJACOWI) oraz przymiotników rodzaju męskoosobowego w mianowniku liczby mnogiej (jacy? BAJKOWI (bohaterowie), DARMOWI, RZECZOWI). OWI może też występować w mianowniku rzeczowników rodzaju męskożywotnego (ci KRÓLOWIE, PANOWIE, WUJOWIE).

ami.

OWY to końcówka charakterystyczna dla przymiotników rodzaju męskiego (jaki? MARKOWY, PRASOWY, BARAKOWY). OWY można przedłużyć literą M (jakim? BAROWYM, STALOWYM), a dalej I (jakimi? SĄDOWYMI, MATOWYMI) lub połączeniem CH (jakich? ULOWYCH, KASOWYCH). OWY może łatwo przemienić się w OWI (jacy? KLASOWI, SPORTOWI), OWA (jaka? MASKOWA, KORALOWA), OWĄ (jaką? PLANOWĄ, SPORTOWĄ), OWE (jakie? KORKOWE, TRZONOWE), a rzadziej OWO (jak? KLASOWO, BAROKOWO). To przedostatnie połączenie można przedłużyć przez J (jakiej? MAKOWEJ, STYLOWEJ), MU (jakiemu? PAROWEMU, ŁONOWEMU) albo GO (jakiego? ŁZOWEGO, SODOWEGO).

ami.i ami.

SKI, CKI to końcówki charakterystyczne dla przymiotników odrzeczownikowych (jaki? ARABSKI, MALAJSKI) przedłużające się do SKIM, CKIM (jakim? CARSKIM, PŁOCKIM) i dalej do SKIMI, CKIMI (jakimi? CARSKIMI, PŁOCKIMI), a także do SKICH, CKICH (jakich? CARSKICH, PŁOCKICH) lub SKIE, CKIE (jakie? CARSKIE, PŁOCKIE) i dalej do SKIEJ, CKIEJ (jakiej? CARSKIEJ, PŁOCKIEJ) albo SKIEGO, CKIEGO (jakiego? CARSKIEGO, PŁOCKIEGO). SKI, CKI mogą zmienić się w SKA, CKA (jaka? PARYSKA, ALIANCKA), SKĄ, CKĄ (jaką? PARYSKĄ, ALIANCKĄ), SKU, CKU (po jakiemu? po PARYSKU, po ALIANCKU), a czasem też SKO, CKO (jak? CHAMSKO, CUDACKO). Warto też pamiętać o SCY, CCY (jacy? PARYSCY, ALIANCCY). Rzadzsza końcówka to DZKI (jaki? KŁODZKI, WENEDZKI).

ami.i ami.

Końcówki imiesłowów przymiotnikowych biernych to ANY (np. NAGRANY, ZAMYKANY) i ONY (np. SPALONY, MAMIONY). Końcówki te występują też czasem w przymiotnikach (GLINIANY, ZIELONY). ANY, ONY przedłużane są do ANYM, ONYM (ZADANYM, MAJONYM), dalej do ANYMI, ONYMI (ZADANYMI, MAJONYMI) lub do ANYCH, ONYCH (ZADANYCH, MAJONYCH). ANY, ONY może zmienić się w ANA, ONA (NAGRANA, MAMIONA), ANĄ, ONĄ (NAGRANĄ, MAMIONĄ), ANE, ONE (NAGRANE, MAMIONE), ANO, ONO (NAGRANO, MAMIONO), ANI, ENI (NAGRANI, MAMIENI). ANE, ONE przedłuża się do ANEJ, ONEJ (ZGRANEJ, GOLONEJ), ANEMU, ONEMU (ZGRANEMU, GOLONEMU) i ANEGO, ONEGO (ZGRANEGO, GOLONEGO).

ami.

EGO to końcówka występująca w odmianie przymiotników (jakiego? FAJNEGO, GŁUPIEGO), imiesłowów czynnych (ŻRĄCEGO, DAJĄCEGO), biernych (UBITEGO, OBRANEGO), a także zaimków (TAKIEGO).

ami.

EMU jest końcówką przymiotników (jakiemu? BIEMU, CIASNEMU), imiesłowów czynnych (MNĄCEMU, PIJĄCEMU), biernych (DARTEMU, OGRANEMU) oraz zaimków (KAŻDEMU).

ami.i ami.

występuje jako końcówka w odmianie czasowników w czasie przeszłym (on DOBIJ, ODEGR). Może zostać przedłużone do AŁA (ona DOBIJAŁA, ODEGRAŁA), AŁO (ono DOBIJAŁO, ODEGRAŁO) i AŁY (one DOBIJAŁY, ODEGRAŁY). AŁY może też być końcówką przymiotników czy też imiesłowów przeszłych (jaki? OMSZAŁY) i zmienić się w AŁA (jaka? OMSZAŁA), AŁĄ (jaką? OMSZAŁĄ), AŁE (jakie? OMSZAŁE). AŁY przedłuża się do AŁYM (jakim? OMSZAŁYM) i dalej AŁYMI (jakimi? OMSZAŁYMI), a także do AŁYCH (jakich? OMSZAŁYCH). Z kolei AŁE przedłuża się do AŁEJ (jakiej? OMSZAŁEJ), AŁEGO (jakiego? OMSZAŁEGO) i AŁEMU (jakiemu? OMSZAŁEMU).

ami.

Dzięki cząstce BY można wymyślać czasowniki w trybie przypuszczającym, do czego niezbędna w liczbie pojedynczej jest litera Ł (np. ZGRAŁBY, UDAŁABY, ZDARŁOBY, CZUŁYBY) lub połączenie LI (USZLIBY, ZADALIBY). Warto pamiętać, że bezosobowe formy czasownika pisane są z cząstką BY osobno (GRANO BY, ODDANO BY). BY może zostać przedłużone przez M (ZDAŁBYM, MIAŁOBYM), Ś (DAŁABYŚ, OPIŁOBYŚ), ale także ŚMY (DALIBYŚMY, KUŁYBYŚMY) i ŚCIE (BILIBYŚCIE, SZŁYBYŚCIE).

ami.

ALI to końcówka czasowników (oni WKOPALI, ZADAWALI) lub rzeczowników (tych BRUTALI, SKANDALI).

ami.i ami.

AMY, IMY to końcówki czasowników (my SPADAMY, ZADBAMY, ZWOZIMY, SPALIMY).

ami.

ASZ to końcówka czasowników (ty CZEKASZ, WYGRASZ, POŁYKASZ, ZBRUKASZ).

ami.

ROZ to przedrostek występujący przede wszystkim w czasownikach (ROZWALA, ROZBIJAĆ, ROZDAŁA, ROZTYŁBY), ale także imiesłowach (ROZMYTY, ROZWARTY) i rzeczownikach (ROZBIÓR, ROZBOJE, ROZWOJU).

Inne

Istnieją inne połączenia literowe, dzięki którym łatwo wymyślić skrabla. Każdy ma chyba jakieś swoje ulubione, trzeba ich szukać i umieć z nich korzystać. Mogą to być np.:

  • IZM (NAZIZMU, EGOIZMEM);
  • PRZE (PRZEBIJ, PRZERWĄ, PRZESZŁE);
  • DO (DOBIJAĆ, DOGRAŁA, DOBYTKU);
  • OD (ODDANIU, ODPOWIE, ODERWANĄ);
  • NAD (NADROBI, NADERWAŁ, NADANIE);
  • BEZ (BEZNOGI, BEZBOŻNĄ, BEZSENNE);
  • POD (PODBIJA, PODERWIE, PODDANĄ).

W dziale Pomoce można znaleźć inne ciekawe połączenia literowe jako zestawy słów do nauki.


↑↑↑ Literaki © 2006-2017: Koalar Valid HTML 4.01 Strict